Baux-de-Provence

Baux-de-Provence

Baux-de-Provence położone na skalistym płaskowyżu w samym sercu Alpilles, to zabytkowe miejsce, które zdobyło miano “jednej z najpiękniejszych wiosek we Francji” . W rzeczywistości wioska jest wyjątkowa, nieco bardziej znana niż inne, ale przede wszystkim bardziej magiczna. Istota, która nadaje wioskom Prowansji ich wyjątkową atmosferę, występuje również tutaj – małe placyki i skwery, dobrze zacienione tarasy, wąskie uliczki i małe sklepy.

Baux-de-ProvenceZ  Baux-de-Provence roztacza się zapierający dech w piersiach panoramiczny widok na Arles i Camargue. Wioska odrestaurowana z cierpliwością i wielką pieczołowitością, może poszczycić się historycznym i architektonicznym dziedzictwem składającym się z ponad 20 zabytkowych budynków.

Wśród zabytków największy to zamek położony z szczycie wzgórza, wyjątkowe dziedzictwo średniowiecznej historii, z kolei romański i renesansowy kościół św. Wincentego posiadający piękne witrażowe okna autorstwa Maxa Ingranda i renesansowy stolik okienny Tenebras Lux przypomina o wpływach hugenotów w XVI wieku, liczne prywatne rezydencje zbudowane w XVI i XVII wieku to obecnie galerie sztuki i muzea w tym Muzeum Yves Brayer, Muzeum Santons i Fundacja Louis Jou zawierająca wiele skarbów kultury, a także ratusz mieszczący się w dawnej prywatnej rezydencji znanej jako Manville Mansion.

W Baux-de-Provence znajduje się monumentalne i magiczne miejsce o nazwie “Carrières de Lumières”  oferujące,  unikalne na skalę światową, niezwykłe pokazy multimedialne.

Historia Baux-de-Provence

Położenie geograficzne Baux-de-Provence zawsze dawało miejscowej ludności podwójne korzyści: możliwość obserwowania i kontrolowania okolicy oraz skuteczną obronę przed najeźdźcami.  Bez wątpienia tłumaczy to dlaczego miejsce to już od czasów prehistorycznych było zajęte przez miejscową ludność.

Najwcześniejsze znane teksty wspominające wioskę pochodzą z X wieku. Podają imię lokalnego lorda jako Pons Młodszy, którego potomkowie przyjmują nazwisko Les Baux. Podczas wielkiego programu budowlanego wprowadzonego przez Lorda Huguesa i Barral des Baux w XIII wieku, ówczesna forteca została zastąpiona przez twierdzę wykorzystującą naturalną konfigurację skały, która stała się wsparciem dla większości budynków.

Baux-de-Provence w średniowieczu

Baux-de-ProvenceW średniowieczu rodzina Baux, dzięki swoim posiadłościom, była jedną z wiodących w Prowansji. Pierwotnie ziemie rodziny znajdowały się na okolicach Arles i Marignane, w kolejnych pokoleniach, objął wiele innych obszarów w całej Prowansji, a także w Comtat Venaissin, Dauphiné i we Włoszech.
Dynastia Baux pozostawiła wyraźny ślad w historii Prowansji z powodu swojego wpływu i osobowości jej zbuntowanych, wojowniczych władców.

Podczas ich burzliwej historii twierdza Baux skutecznie spełniała swoją rolę warowni podczas Wojny Baux i Wojny Religijnej.

Po śmierci Alix, ostatniej księżniczki Les Baux, król Sycylii Ludwik III, hrabia prowansalski, przejął średniowieczny zamek, który często był używany do podważania autorytetu jego poprzedników i przyłączył go do swoich ziem. Kiedy Prowansja, za panowania Ludwika XI, została przyłączona do tronu Francji, król nieufny wobec twierdzy, która była tak potężna i tak oddalona od jego dworu, obawiając się, że może wpaść w ręce tych, którzy sprzeciwili się jego władzy w Prowansji, w 1483 roku nakazał jej wyburzenie.

Jednak ze względu na dawną potęgę i chwalebną historię, ziemie rodziny Baux zostały włączone bezpośrednio pod władzę samego króla, nie będąc zależne od Prowansji i zachowując swoje zwyczaje i przywileje.

Baux-de-Provence w okresie renesansu

Renesans był złotym wiekiem dla miasta, a budynki mieszkalne zamku zostały częściowo odbudowane. W 1631 r. twierdza znów znalazła się w rękach powstańców – królewska decyzja o likwidacji parlamentu Prowansji, podjęta rok wcześniej, doprowadziła do buntu w Aix-en-Provence.

Bunt został zdławiony, a niektórzy z rebeliantów uciekli i szukali schronienia w Les Baux. Miasto zostało oblężone przez wojska kardynała Richelieu, a gdy walka się skończyła, twierdza ponownie została zburzona.

W 1642 r. tytuł lordowski Les Baux został nadany przez króla Ludwika XIII Herkulesowi Grimaldi w podziękowaniu za jego zasługi na rzecz Francji. Herkules przekazał tytuł markiza Baux swoim potomkom, a jego aktualnym posiadaczem jest książę Jacques z Monako.

Po rewolucji posiadłości Baux zostały przyłączone do Francji. Wioska Baux stopniowo pustoszała i liczyła pod koniec XIX wieku zaledwie 400 mieszkańców (w XIII wieku było ich ponad 3000.

Baux-de-Provence miał jeszcze jedną inną znaczącą datę w swojej historii -w 1821 roku geolodzy odkryli tam czerwoną skałę bogatą w ałun ziemię – nazwaną “boksytem”.

Odrodzenie w czasach najnowszych

Po drugiej wojnie światowej wraz z przybyciem Raymonda Thuilliera wioska rozpoczęła nowe życie jako centrum turystyczne i kulturalne. Thuillier otwierając słynną Oustau de Baumanière, restaurację znaną z kuchni dla smakoszy, przyciągającą najbardziej znane nazwiska na świecie, która pomógł zdobyć Baux międzynarodową sławą.

W 1966 r. podpisany został dekret, w którym całe miasto zostało objęte ochroną Ministerstwa Kultury i Środowiska co stworzyło rozpoczęcie kolejnego okres odrodzenia (“renesansu”) miasta, który w 1999 roku zaowocował jej wpisaniem Baux-de-Provence do rejestru “Najpiękniejszych wiosek we Francji”