Historia Prowansji

Historia Prowansji

Historia Prowansji jest długa i wyjątkowo urozmaicona. Bogata, żyzna kraina granicząca z morzem, znajdująca się na szlaku handlowym pomiędzy Włochami a Hiszpanią, była wielokrotnie podbijana i najeżdżana od czasów rzymskich.

Starożytna historia Prowansji.

Historia Prowansji Akwedukt Pont du GardGrecy byli pierwszymi, którzy pojawili się na prowansalskiej scenie. To oni jako pierwsi uprawiali oliwki i winorośle już w V w pne na terenach otaczających Marsylię, która stanowiła ich bazę na południowej Francji. Następni byli Rzymianie, którzy przybyli na prowansalskie wybrzeże pod koniec II wieku pne i wybrali Aix-en-Provence (Aquae Sextiae), jako główną swoją siedzibę. Rzymianie pozostawili po sobie wiele znanych budowli takich jak amfiteatry, łaźnie, świątynie i akwedukty – nie tylko w Aix, ale także w ich innych miastach jak Arles, Nimes, Orange i Glanum (w pobliżu St Remy). Ulubionym ich portem i główną bazą wypadową dla podbojów morskich w całym regionie Morza Śródziemnego był Frejus.

Historia Prowansji Abbey SilvcaneW V wieku naszej ery, wraz z upadkiem Imperium Rzymskiego na terenie Prowansji pojawiła się nowa fala przybyszów – chrześcijan. Powstało wiele opactw, a rządzący biskupi zadbali o dalszą kultywację ziemi. Germańskie plemiona (Visgotowie, Ostrogoci i Frankowie) próbowały także wykorzystać próżnię pozostawioną przez Rzymian, dołączyli do nich arabscy ​​najeźdźcy i północnoafrykańscy piraci. Prowansja była w tamtych czasach dość niebezpiecznym miejscem. Potęgowały tą sytuację konflikty pomiędzy hrabiami Burgundii, Barcelony i lokalnymi władcami. Pomimo tego w tych czasach powstała fantastyczna architektura, której przykłady w postaci trzech cudownych cysterskich opactw Thoronet, Senanque i Silvacane zbudowane zostały w XII wieku.

Rozwój przez wieki

Historia Prowansji Pałac Papieski w Awinionie - Palais des PapesW XIV wieku historia Prowansji odnotowała jedno z najbardziej istotnych wydarzeń – papiestwo rzymskokatolickie przeniosło się z Rzymu do Awinionu. Konflikt pomiędzy papieżem Bonifacym III i królem Filipem IV Francji doprowadził do konfliktu w Rzymie, a gdy zmarł Bonifacy, zastąpił go francuski papież Klemens V. W 1309 r. przeniósł siedzibę papiestwa z Rzymu do Awinionu na następne 70 lat. Przybycie papiestwa do Awinionu sprowadziło do miasta intelektualistów i artystów, czego efektem było stworzenie cywilizowanego i bogatego miasta.

Panowanie rodu prowansalskich hrabiów poprzez małżeństwo przeszło do rodu książąt Anjou, którzy rządzili do ​​1481 roku, kiedy to ostatni z dynastii zmarł. W czasie ich panowania pod rządami króla Ludwika XI Prowansja wcielona została do Francji, ale nadal posiadała autonomię i własny parlament w Aix.

W XVI wieku Prowansja została uwikłana w Wojny Religijne. Ekstremalne odłamy katolicyzmu i protestantyzmu walczyły o dominację – wiele wiosek w Luberon zostało zniszczonych z powodu przekonań religijnych ich mieszkańców. Protestanckie miasto Orange było miejscem makabrycznych kaźni, podobnie jak katolickie miasto Nimes. Wojny zostały zakończone w 1593 roku, kiedy wydano edykt Nantes, gwarantując prawa protestantom. Zaprzestanie walk pozwoliło Prowansji na dalszy rozwój. Porty w Tulonie i Marsylii stawały się bogate dzięki budowie statków i rozwijającemu się handlowi, a na wsi wytwarzano oliwki, wino, ceramikę i perfumy.

W 1789 roku, kiedy wybuchła Rewolucja Francuska, czas prosperity zakończył się. Monarchia została zniesiona, hierarchia i przywileje zostały zniesione przez republikańskie ideały, a sekularyzacja zastąpiła religię. Rojaliści i dostojnicy religijni zostali zdziesiątkowani, pełne przepychu budynki zostały zniszczone, a chaos panował przez 10 lat.

Rewolucja dobiegła końca w 1799, kiedy Napoleon Bonaparte został pierwszym konsulem, a następnie w 1804 r. – cesarzem. Nastąpiło krótkie wytchnienie dla monarchii, kiedy od 1814 do 1848 r. potomkowie Ludwika VII powrócili do władzy, a następnie na prezydenta został wybrany Louis Napoleon (siostrzeniec Bonaparte).

Spokój i stabilność powróciła do Prowansji w tym samym czasie co Rewolucja Przemysłowa, co doprowadziło do rozwoju transportu, co z kolei umożliwiło rozkwit handlu i tworzenie bogactwa.

Najnowsza historia Prowansji

Historia Prowansji GlanumPorozumienie między Napoleonem i premierem Piemontu w 1859 roku spowodowało powrót Nicei, Roquebrune Cap Martin i Mentonu do ​​Francji i powstanie zjednoczonych Włoch. W tym samym czasie Riwiera Francuska zyskiwała popularność wśród bogatych i sławnych ludzi, a nadmorskie miasta cieszyły się boomem gospodarczym spowodowanym rozwojem turystyki. W głębi lądu rozpoczęto odbudowę niektórych prastarych zabytków Prowansji, wraz z prowadzeniem wykopalisk na miejscach rzymskich ruin.
Riwiera urodziła się i prawie została całkowicie zniszczona w czasie wojen światowych, w szczególności w czasie II wojny światowej, gdzie Prowansję zajęły najpierw wojska włoskie na wschodzie, a następnie w 1942 r  armia niemiecka. Porty Marsylii i Tulonu były silnie bombardowane, a w głębi lądu zorganizowano obozy internowania – główne z nich to Les Milles w pobliżu Aix. W 1944 r. siły alianckie wylądowały na wybrzeżu Var pomiędzy St Raphael i Cavalaire sur Mer; okupacja niemiecka została zakończona dwa tygodnie później.

Historia Prowansji - TGVPo wojnie rozpoczęła się odbudowa, a potrzeba szybkiego zapewnienia dachu nad głową nowym mieszkańcom przyniosła w efekcie powstanie wielu betonowych potworów, które do dziś można spotkać wzdłuż całego wybrzeża.
TGV linia kolejowa dużych prędkości zapewniła, że ​​turystyka zaczęła odgrywać bardzo ważną rolę w powstawaniu wielu fortun Prowansji. Szacuje się, że każdego roku Prowansję odwiedza 34 miliony turystów, zapewniając 12% udział PKB regionu.

Prowansja stała się również regionem który wybrało na swoje siedziby firmy z wielu branż, takich jak telekomunikacja, mikroelektronika, biotechnologia, aeronautyka, technologia morska, multimedia, logistyka i chemikalia. Lokalne produkty (rolnictwo, wino, tekstylia, ceramika) mają również duży wpływ na wzrost gospodarczy Prowansji.